Η Βιβλική Εταιρεία της Κένυας πρωτοστατεί ο λόγος του Ευαγγελίου να γίνει γνωστός σε κάθε διάλεκτο των φυλών

Του Μητροπολίτη Ναϊρόμπης κ. Μακαρίου στην Romfea.gr

Για αρκετές δεκαετίες τώρα η Βιβλική Εταιρεία σε παγκόσμιο επίπεδο έχει κυριολεκτικά οργανωθεί και αγωνίζεται ώστε τα κοσμοσωτήρια μηνύματα του Ευαγγελίου ξαπλωθούν και διαδοθούν σε κάθε γωνιά της γης, μεταφράζοντας την Άγια Γραφή σε γλώσσες που ακόμα δεν έχουν γνωρίσει σε γραπτό λόγο στη δική τους τη γλώσσα.

ΗΠΑ: Εκστρατεία για την ενθάρρυνση της διδασκαλίας της Βίβλου στα σχολεία

Μία καινούργια προσπάθεια για την ενίσχυση της ανάγνωσης και διδασκαλίας της Βίβλου στα αμερικάνικά σχολεία έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό.
Μαθήματα διδασκαλίας της Βίβλου θα προσφέρονται σε όλο και περισσότερα αμερικανικά δημόσια σχολεία, αν και άλλες πολιτείες ακολουθήσουν το παράδειγμα του Κεντάκι και ψηφίσουν νόμους που ενθαρρύνουν τη διδασκαλία της Βίβλου στα λύκεια.

Γιατί αποτυχαίνουν οι άνθρωποι

Ρώτησαν ένα φημισμένο ψυχολόγο να πει ποιοι είναι οι λόγοι που τόσο πολλοί άνθρωποι αποτυχαίνουν στη ζωή. Εκείνος ανάφερε 9 λόγους που αξίζει τον κόπο να τους διαβάσετε.

Διότι ασχολούνται με: 

1. Το να βρίσκουν σφάλματα στους άλλους χωρίς ποτέ να προσπαθούν να δουν τα δικά τους.

Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των χριστιανών μεταξύ τους

1. Να αγαπούν ο ένας τον άλλον (Ιωαν. 13:34-35)

2. Να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 12:5)

3. Να είναι αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλον (Ρωμ. 12:10)

4. Να τιμούν ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 12:10)

Η γυναίκα να φοβάται τον άνδρα;

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

"Ας θεωρούμε, λοιπόν, ότι ο άνδρας είναι το κεφά­λι και η γυναίκα το σώμα, όπως αποδεικνύει και τούτος ο αποστολικός συλλογισμός: «Ο άνδρας είναι η κεφαλή (δηλ. ο αρχηγός) της γυναίκας, όπως και ο Χριστός της Εκκλησίας. Ο Χριστός είναι και ο Σω­τήρας του σώματός Του, της Εκκλησίας. Όπως όμως η Εκκλησία υποτάσσεται στο Χριστό, έτσι και οι γυναίκες πρέπει σε όλα να υποτάσσονται στους άνδρες τους» (Εφ. 5:23-24).

Εσύ, ο άνδρας, ακούς τον Παύλο, που συμβουλεύ­ει τη γυναίκα να υποτάσσεται σ’ εσένα, και τον επαι­νείς και τον θαυμάζεις. Άκου, όμως, τι λέει παρακά­τω. Άκου τι ζητάει από σένα:

Η ξήρανση της άκαρπης συκιάς

Η άκαρπη συκιά ήταν πλούσια σε φύλλα. Μόνο σε φύλλα. Για το δένδρο αυτό η αγία Γραφή, στην διήγηση για την πτώση των πρωτοπλάστων πατέρων, μας λέγει πως η συκιά ήταν ένα από τα δένδρα του Παραδείσου.

Από αυτό επήραν ο Αδάμ και η Εύα φύλλα για να κρύψουν την γύμνωσή τους. Πριν πέσουν στην αμαρτία, οι προπάτορές μας δεν είχαν καθόλου αισθανθή πως ήσαν γυμνοί. Δεν την αισθάνονταν τότε την γυμνότητά τους. Τους την έδειξε μετά η αμαρτία.

Τα "χαμένα" 18 χρόνια του Χριστού

Ένα συχνό και αγαπημένο επιχείρημα της παραφιλολογίας σχετικά με το πρόσωπο του Χριστού είναι το εξής: «Που ήταν όμως από τα 12 χρόνια του μέχρι τα 30 που εμφανίζεται να διδάσκει;» Οι εικασίες περιλαμβάνουν διάφορες εκδοχές για τα 18 αυτά χρόνια: Ινδίες, Αίγυπτο, Θιβέτ όπου μαθήτευσε σε ανατολική φιλοσοφία και τον αποκρυφισμό. Είναι από τις ιστορίες που έχουν αποκτήσει μεγάλη φήμη, ίσως επειδή η υπόθεση περιέχει πράγματα «κρυμμένα» που εξάπτουν τη φαντασία.

 

Επιπόλαιες και ρηχές θεωρίες

Καταρχάς το επιχείρημα της «εξαφάνισης» αυτής προέρχεται από μια επιπόλαια ανάγνωση του Ευαγγελίου. Προφανώς χωρίς πολύ μελέτη, ο υπεύθυνος της φήμης αυτής, έβγαλε το συμπέρασμά του.

Μια τελική διατύπωση της απάντησης στο θέμα αυτό είναι:

Οι άγιοι Δώδεκα Απόστολοι (Του πρ. Γεωργ. Κουγιουμτζόγλου)

Απόστολοι ονομάζονται οί Δώδεκα μαθητές του Κυρίου πού άφησαν τα πάντα καί ακολούθησαν τον Κύριο σε όλη τη δημόσια διακονία Του μέχρι της Αναλήψεως. Στή συνέχεια μετά την έπι φοίτηση του Άγιου Πνεύματος, έγιναν κήρυκες καί μάρτυρες της πίστεως στον Χριστό προς λύτρωση της ανθρωπότητας από την αμαρτία καί συνέβαλαν στην εξάπλωση της Βασιλείας του Θεού στη γη.
Το ιερό καί τιμητικότατο αυτό όνομα δόθηκε από τον ίδιο τον Κύριο στους Μαθητές Του, όταν διανυκτέρευσε στο ορός προσευχόμενος' τότε, «προσεφώνησε τους μαθητάς αυτού, καί έκλεξάμενος άπ' αυτών δώδεκα, ους καί Αποστόλους ώνόμασεν...» (Λουκ. Στ', 12-13).
Οι Ευαγγελιστές Ματθαίος, Μάρκος καί Ιωάννης χρησιμοποιούν περισσότερο το όνομα «οι Δώδεκα», ό δε Λουκάς καί Παύλος το «Απόστολοι». Αργότερα χρησιμοποιείται ή λέξη σε ευρύτερη έννοια καί ονομάζονται Απόστολοι καί άλλοι πλην των Δώδεκα, (οί εβδομήκοντα), αλλά καί οί συνεργάτες αυτών.
Κατάλογοι των ονομάτων των δώδεκα Αποστόλων υπάρχουν τέσσερις: Ματ. ι', 2' Μαρ. γ', 13' Λουκ. στ', 14 καί Πράξ. α', 13. Οί κατάλογοι αυτοί συμφωνούν μόνο στον πρώτο, τον Πέτρο καί τον τελευταίο τον Ιούδα τον Ισκαριώτη. Ή διαφωνία - ασυμφωνία τους οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ιουδαίοι συνήθιζαν να έχουν δύο ονόματα καί άλλοι Ευαγγελιστές αναφέρουν το πρώτο, ενώ άλλοι προτιμούν το δεύτερο.

Η Γιαγιά και η Καινή Διαθήκη

Κάποτε,σ’ ένα εκκλησιαστικό βιβλιοπωλείο μπήκε μια γριούλα για να ψωνίσει! Κατευθύνθηκε προς τον υπάλληλο του βιβλιοπωλείου και ζήτησε την Καινή Διαθήκη! Ο υπάλληλος πρόθυμος, την εξυπηρέτησε αμέσως!
Στο κατάστημα εκείνη τη στιγμή έτυχε να βρίσκεται και κάποιος ιερέας! Βλέποντας την γριούλα να αγοράζει την Καινή Διαθήκη αναρωτήθηκε αν την ήθελε για την ίδια ή για κάποιον άλλον, καθώς την θεώρησε αρκετά μεγάλη για να ξέρει να διαβάζει!
Πήρε το θάρρος λοιπόν, και την ρώτησε:

Τα τάλαντα της Αναστασίας

– Πολύ όμορφη είναι η ζωγραφιά σου, Αννούλα μου! είπε η κυρία Εύη κοιτάζοντας με θαυμασμό τη ζωγραφιά του μικρού κοριτσιού που ήταν πράγματι εξαιρετική.

– Η Αννούλα πάντα κάνει ωραίες ζωγραφιές, μουρμούρισε η Αναστασία. Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα καλό!

Φαινόταν απογοητευμένη. Έσβηνε και ξαναέσβηνε τα σχέδιά της κι είχε γεμίσει μουντζούρες το μπλοκ της.

– Σε βλέπω λίγο στεναχωρημένη, Αναστασία μου. Θέλεις να μου πεις για ποιο λόγο συννέφιασε το προσωπάκι σου; ρώτησε πολύ ευγενικά η κυρία Εύη.

Η Αναστασία, σαν να περίμενε αυτή την προτροπή, εξέφρασε το παράπονό της:

Ζαχαρίας Παπαντωνίου «Θεία τιμωρία»

Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου στο διήγημα του «Θεία τιμωρία», αναφέρεται στην εικόνα της Γέννησης θίγοντας ένα πολύ σοβαρό ζήτημα της Ορθόδοξης εικονογραφίας γενικότερα και της αναφερομένης στην παράσταση της Γέννησης του Χριστού ειδικότερα. Κάνει λόγο για ξενισμούς και νεωτερισμούς που ξεφεύγουν από την Ορθόδοξη Παράδοση.

Αυτές ήταν οι 154 ελληνικές πόλεις της Παλαιστίνης κατά την εποχή του Ιησού Χριστού

Κατωτέρω παραθέτουμε έναν αλφαβητικό πίνακα του κ. Κων/νου Γεωργακόπουλου, Καθηγητή της Ιστορίας της Επιστήμης, ο οποίος εμφανίζει τις μέχρι τούδε ανευρεθείσες 154 Ελληνικές πόλεις της Παλαιστίνης, κατά την εποχή του Ιησού Χριστού, η οποία περιλάμβανε τα σημερινά κράτη Ισραήλ, Ιορδανία, Λίβανο και Συρία.
Περιττό να πούμε ότι τις πόλεις αυτές μνημονεύουν πάρα πολλοί αρχαίοι Έλληνες, Λατίνοι και Ιουδαίοι ιστορικοί και συγγραφείς, όπως για παράδειγμα ο Ηρόδοτος, ο Διόδωρος Σικελιώτης, ο Πλούταρχος, ο Παυσανίας, ο Στοβαίος, ο Βιργίλιος , ο Ιώσηπος και άλλοι.
Ο πίνακας έχει ως ακολούθως:

ΙΕΡΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ Γ΄ Δημοτικού, Χ. ΕΝΙΣΛΕΙΔΟΥ - Δ. ΚΕΡΑΜΙΔΑ, 1958.

Για μας τους χριστιανούς η Παλαιά Διαθήκη είναι το ιερό βιβλίο το οποίο μας φανερώνει – αποκαλύπτει τις βουλές του Θεού από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι τον ερχομό του Ιησού Χριστού.

Η Παλαιά Διαθήκη προετοίμασε τους ανθρώπους για να δεχτούν το μήνυμα του Χριστού και μας οδήγησε προς το Χριστό.

Το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού διαποτίζει όλη τη χριστιανική διδασκαλία και πολύ σωστά σε παλαιότερα χρόνια διδασκόταν στα σχολεία πριν από την Καινή Διαθήκη.

Μάλιστα διδασκόταν και στο Δημοτικό (με απλούστερο τρόπο και συνοπτικά) και στο Γυμνάσιο (με περισσότερη εμβάθυνση και εκτενέστερα). Έτσι κάθε μαθητής έπαιρνε μια γεύση του περιεχομένου της Παλαιάς Διαθήκης.

Τα σημερινά χρόνια που επικρατούν στην πολιτεία (και στην εκκλησία;) άλλα ήθη και άλλες προτεραιότητες έχει ουσιαστικά καταργηθεί.

Εδώ αναδημοσιεύουμε το σχολικό βιβλίο ΙΕΡΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ της Γ΄ Δημοτικού, των συγγραφέων Χ. ΕΝΙΣΛΕΙΔΟΥ -  Δ. ΚΕΡΑΜΙΔΑ, όπως χρησιμοποιήθηκε το 1958.
Απευθύνομαι στους γονείς και τους προτρέπω να το τυπώσουν και να προσπαθήσουν να το διδάξουν σιγά σιγά στα παιδιά τους.
Απευθύνομαι και στους συναδέλφους και πιστεύω με την διάκριση που τους χαρακτηρίζει θα προσπαθήσουν να το διδάξουν στα παιδιά της τάξης τους.

Μπορείτε να το κατεβάσετε στον υπολογιστή σας πατώντας εδώ.

Η όνος του Βαλαάμ

Περάσανε την Ερυθρά, πέρασαν και την έρημο οι Ισραηλίτες. Λίγο πιο κει ήταν η γη των Μωαβιτών. Ανάμεσα στον λαό του Θεού κι ο μάγος Βαλαάμ.

Σαν είδε ο Βαλάκ, ο βασιλιάς των Μωαβιτών, να πλησιάζουνε τα πλήθη των Εβραίων, φοβήθηκε. «Αυτοί είναι τόσοι πολλοί, που αν έρθουν προς τα δω, θα κατακτήσουνε τη Μωαβία», σκέφτηκε.

Είχε ακούσει για τον Βαλαάμ, τον μάγο. Είχε μάθει πως ό,τι ευλογούσε ο Βαλαάμ έπαιρνε δύναμη. «Καλό θα ήταν», σκέφτηκε, «να καλοπιάσω τον Βαλαάμ, να τους καταραστεί. Να μην έχουνε δύναμη, να μην κινδυνεύει η χώρα μου».

Έστειλε, λοιπόν, στον Βαλαάμ αξιωματούχους Μωαβίτες με πλούσια δώρα για κείνον. Κάπου κοντά στον ποταμό Ευφράτη βρήκανε οι απεσταλμένοι τον Βαλαάμ.

Η καθημερινή μελέτη της Αγίας Γραφής

Όπως η καθημερινή προσευχή, έτσι και η καθημερινή μελέτη της Αγίας Γραφής είναι απαραίτητη για την πνευματική μας ζωή. Με τη μελέτη της Αγίας Γραφής η προσευχή μας γίνεται θερμότερη. Και με την προσευχή μας ο νούς μας φωτίζεται για την κατανόηση της Αγίας Γραφής. Εκτός από τα όσα αναφέραμε πιο πάνω, σημειώνουμε και μερικούς ακόμα πρακτικούς τρόπους:

Από ποια ηλικία να προσφέρουμε στα παιδιά μας την Αγία Γραφή προς ανάγνωση;

Ο Παύλος έλεγε στον Τιμόθεο.«Από βρέφουςτα ιερά γράμματα οίδας τα δυνάμενά σε σοφίσαι εις σωτηρίαν» (Β’ Τιμ. Γ’ 15). Από πού τα έμαθε; Από τη μάνα του την Ευνίκηκαι τη γιαγιά του τηΛωΐδα. Και συνεχίζει ο απ. Παύλος:

Τίποτε περιττό δεν υπάρχει στις Άγιες Γραφές, ούτε προφέρεται τίποτε χωρίς λόγο.

Αλλά δυστυχώς μερικοί είναι τόσο χονδροειδείς και βραδείς στη σκέψη ώστε νομίζουν ότι είναι περιττά όχι μόνον ονόματα, αλλά και ολόκληρα βιβλία όπως π.χ. το Λευιτικόν και ο Ιησούς του Ναυή και άλλα περισσότερα.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο πολλοί απ’ αυτούς τους ανόητους απέρριψαν την Παλαιά Διαθήκη. Και, αφού πήραν κατήφορο ακολου θούντες την πονηρή αυτή συνήθεια, περιέκοψαν και πολλά τμήματα της Καινής Διαθήκης.

Αλλά με αυτούς δε θ’ ασχοληθούμε για πολύ. Αυτοί μοιάζουν με μεθυσμένους, με τους οποίους δεν είναι εύκολη η συνεννόηση. Ούτε όσα φαίνονται μικρά στη Γραφή υπάρχουν τυχαίως χωρίς λόγο και σκοπό, διότι όλα αυτά είναι τύποι όσων επρόκειτο να συμβούν και γράφτηκαν προς νουθεσία μας.