Η πράξη της αληθινής αγάπης

 Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς 

Ἕνα καλό ἔργο, καμωμένο ἀθόρυβα ἀξίζει περισσότερο ἀπό ἕνα καλό ἔργο πού συνοδεύεται ἀπό ἐξηγήσεις καί ἀσύγκριτα περισσότερο ἀπό τήν καλύτερη πνευματκή ἐξήγηση χωρίς καλό ἔργο. Ἀπό τόν ἅγιο Νικόλαο Μύρων τῆς Λυκίας δέν ἔχουν μείνει τά λόγια του, τά ἔργα του ὅμως παραμένουν. Σέ τρεῖς περιπτώσεις ὁ ἅγιος, χωρίς νά δώσει καμία ἐξήγηση, πῆγε στό σπίτι ἑνός φτωχοῦ ἀνθρώπου καί πέταξε κρυφά μέσα ἀπό τό παράθυρο ἕνα πουγγί μέ χρυσάφι. 

Από ποια ηλικία οι γονείς πρέπει να θέτουν όρια στο παιδί;

Το παιδί από τη μια πλευρά θέλει να στηρίζεται απόλυτα στους γονείς του και από την άλλη θέλει να είναι ελεύθερο να εξερευνήσει το χώρο γύρω του και να αυτονομηθεί. 

Αυτό πολλές φορές προκαλεί την αντίδραση των γονέων επειδή το παιδί μπορεί να θέλει να εξερευνήσει και να κάνει κάτι επικίνδυνο για εκείνο. Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, αναλόγως την ηλικία να θέτουμε κάποια όρια στο παιδί και να είμαστε σταθεροί σε αυτά.

Ἡ πρός τόν Θεόν ἐλπίδα

Ἀπό τό Γεροντικό

Ὅταν πρωτοϊδρύθηκε τό Κοινόβιο τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου στήν Παλαιστίνη, ἦταν τόσο φτωχό πού συχνά δέν ὑπῆρχαν οὔτε τά ἀπολύτως ἀναγκαῖα γιά τήν συντήρησι τῶν μοναχῶν. Ἦτο Μέγα Σάββατο ἀπόγευμα. Περίμεναν νά ἑορτάσουν τό Ἅγιο Πάσχα. Οἱ ἀδελφοί ἔψαχναν ἀπελπισμένοι ὁλόκληρο τό μοναστήρι. Δέν ζητοῦσαν μεγάλα πράγματα. Γιά τίποτε φαγώσιμο, οὔτε συζήτησι πιά δέν γινόταν. Μιά μικρή προσφορά ἐκοίταζαν νά βροῦν, ξεχασμένη ἀπό ἄλλη φορά, γιά νά μή στερηθοῦν τή Θεία Κοινωνία. Ἀδύνατον ν’ ἀνακαλύψουν. Κι’ ἐδῶ στέρησις, συλλογίζονταν. 

Τα πολλά παιχνίδια κάνουν «τεμπέλικα» τα παιδικά μυαλά

Πόσα παιχνίδια πήραν τα παιδιά σας τις μέρες του Πάσχα; 

Παιχνίδια από τους παππούδες και τις γιαγιάδες, από θείους και θείες, οικογενειακούς φίλους και συγγενείς! Δεν μετράμε βέβαια τους νονούς και τις νονές… Η υπερκατανάλωση, ακόμα και στις δύσκολες μέρες της κρίσης που περνάει η χώρα μας, όταν πρόκειται για τα παιδιά, φαίνεται ότι έχει πάντα την τιμητική της!

Η Ανάσταση που άργησε

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ βράδυ. Ο Γέροντας, λαμπροφορεμένος, υποδεχόταν τον κόσμο και έπαιρνε τις λειτουργίες. Είχε ετοιμάσει τα καντήλια από νωρίς. Έτοιμα όλα, σβηστά. Άρχισε το "Ευλογητός", πήρε καιρό μέσα στα μαύρα του τα ράσα, με τους βοστρύχους των μαλλιών και των γενειών του να λάμπουν.

Σοβαρός-σοβαρός. Ανοιγόκλεινε την πόρτα, παραπατούσε, αλλά έτρεχε κιόλας, προσκυνούσε τις Δεσποτικές εικόνες, τον θρόνο, έμπαινε στο Ιερό, έπαιρνε τις λειτουργίες, ψέλναμε τον Κανόνα "Κύματι θαλάσσης". Δεν είχε ο Γέροντας χρόνο κοσμικό, είχε χρόνο λειτουργικό. Μαζευόταν ο κόσμος, πολύς κόσμος. Χριστιανοί, που τον αγαπούσαν, αλλά και άλλοι από την γειτονιά δρασκέλιζαν την μάντρα, σκύβοντας από το μικρό πορτάκι, άρρωστοι, νοσοκόμες, γιατροί.

Γιατί είναι σημαντικό ένα παιδί να κοιμάται με πρόγραμμα

5 + 1 λόγοι που είναι σημαντικό ένα παιδί να κοιμάται με πρόγραμμα

«Το παιδί μου κοιμάται όποτε θέλει αυτό. Δεν μπορώ να του βάλω πρόγραμμα. Πειράζει;» 

Πόσες φορές νιώσατε πως είστε αποτυχημένος γονιός, εφόσον δεν μπορείτε καν να επιβληθείτε στο μικρό σας για την ώρα που θα πρέπει να κοιμηθεί; Μήπως μάλιστα, έχει τύχει να …βάλει εσάς για ύπνο και εκείνο να παίζει αμέριμνο; Μάλλον κάτι θα πρέπει να κάνετε γι αυτό, όσο δύσκολο και αν σας φαίνεται, καθώς όπως γνωρίζουμε και από την γνωστή μας παροιμία:«Ο ύπνος θρέφει τα παιδιά και ο ήλιος…»

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΚΩΦΩΝ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΓΡΑΙΚΟΣ

ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΓΡΑΙΚΟΣ (1967-1981) 

Εστιάζουμε στην ελληνική ιστορία του κινήματος των κωφών τον 20ο αιώνα: Οι πρώτες προσπάθειες εκπαίδευσης κωφών άρχισαν το 1907, ενώ το πρώτο σχολείο κωφών ιδρύθηκε το 1923 στην Αθήνα. Μέχρι το 1984 η χρήση της νοηματικής γλώσσας στα σχολεία κωφών όλης της Ελλάδας ήταν αυστηρά απαγορευμένη, αλλά τα παιδιά την μάθαιναν στα οικοτροφεία από συμμαθητές τους, κυρίως αυτούς που είχαν Κωφούς γονείς. Η Ελληνική Νοηματική Γλώσσα διατηρήθηκε ζωντανή όλα αυτά τα χρόνια μέσα στην κοινότητα των Κωφών. 

Όπως συμβαίνει σε όλες τις ιστορίες χειραφέτησης έτσι και στην συγκεκριμένη υπήρξε ένα πρόσωπο – κλειδί που συνέβαλλε όσο κανένας στο ξεπέρασμα των διάχυτων προκαταλήψεων και στερεοτύπων. Πρόκειται για τον Νικόλαο Γραικό την δράση του οποίου θα επιχειρήσουμε ακολούθως να αποδώσουμε παραπέμποντας στις συνθήκες της εποχής του.

Η σιωπηλή ευγένεια

του Νίκου Βαξεβανίδη

Τον καιρό που τα παγωτά ήταν πιο φθηνά απ’ ότι σήμερα, ένα παιδάκι δέκα ετών μπήκε στο ζαχαροπλαστείο και κάθησε σ’ ένα τραπέζι. Η σερβιτόρα τον σέρβιρε μ’ένα ποτήρι νερό.

Ύπνος: Είναι σωστό να κοιμάται το παιδί στο κρεβάτι των γονιών του;

Πολλά παιδιά δυσκολεύονται να κοιμηθούν τη νύχτα ή αρνούνται να κοιμηθούν στο δωμάτιό τους. 

Δεν είναι λίγοι λοιπόν οι γονείς που αναρωτιούνται αν πρέπει να πάρουν το παιδί στο κρεβάτι τους. 

Σύμφωνα με την παιδοψυχολόγο Σοφία Ανδρεοπούλου, το θέμα δεν είναι τόσο αν θα το πάρετε, όσο τι του δείχνετε με αυτόν τον τρόπο. Αν το παιδί δυσκολεύεται να κοιμηθεί και μάθει πως η λύση είναι να κοιμάται μαζί σας, τότε αποκτά μια εξάρτηση από εσάς και μαθαίνει πως όταν δυσκολευόμαστε πρέπει να βρίσκουμε κάποιον να στηριζόμαστε πάνω του, πράγμα που ξεκάθαρα δεν είναι λειτουργικό. 

Ετσι, το παιδί δεν μαθαίνει να στέκεται στα πόδια του, να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του και να βρίσκει λύσεις στα προβλήματά του, δεξιότητες που είναι απαραίτητες για μια καλή ενήλικη ζωή. 

Τι μπορείτε να κάνετε 

• Αναγνωρίστε ότι ο ύπνος μπορεί να είναι πράγματι δύσκολος ή τρομακτικός για όλους μας και ότι το παιδί σας δεν το κάνει επίτηδες για να σας ταλαιπωρήσει. 
• Απλώς δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί την κατάσταση. 
• Πάρτε απόφαση ότι το παιδί θα βιώσει σίγουρα κάποιες δυσκολίες με τον ύπνο. Οσο πιο υπομονετικά , ψύχραιμα και σταθερά αντιδράσετε τόσο λιγότερες θα είναι οι δυσκολίες αυτές. 
• Αποφασίστε ποιος κοιμάται που και μείνετε σταθεροί σε αυτό.Θα πρέπει το παιδί να συνηθίσει στην ιδέα πως ο καθένας έχει το κρεβάτι του και δεν το αλλάζει. 
• Κάντε το δωμάτιό του φιλικό για εκείνο. Βρείτε μαζί με το παιδί τα σημεία στο δωμάτιό του που δεν του αρέσουν ή που το τρομάζουν και αλλάξτε τα. Οσο πιο πολύ συμμετέχει το παιδί τόσο περισσότερο "δικό του " θα νιώθει τον χώρο και τόσο λιγότερο θα φοβάται τη νύχτα. 
• Επιβραβεύστε κάθε προσπάθειά του να διαχειριστεί μόνο του την κατάσταση , έστω και αν τελικά "λύγισε" και στράφηκε σε εσάς.Εξηγήστε του ότι χρειάζεται χρόνος, αλλά στο τέλος θα τα καταφέρει.

πηγή

Από μικρό … η αλήθεια

Κάποτε ζούσε ένας άνθρωπος πολύ ηλικιωμένος. Τα μάτια του ήταν θολά, δεν άκουγε καλά και τα πόδια του τον κρατούσαν με δυσκολία. Όταν καθόταν στο τραπέζι, το χέρι του έτρεμε τόσο πολύ που η σούπα χυνόταν στο τραπεζομάντιλο και στο παντελόνι του, ενώ έσταζε ακόμα και από το στόμα του. Ο γιος του και η γυναίκα του είχαν αηδιάσει τόσο πολύ από αυτή την κατάσταση, που τελικά του έβαλαν ένα κάθισμα στη γωνία δίπλα από τη φωτιά και σέρβιραν το φαγητό του σε ένα μικρό πήλινο σκεύος.