Ο Μέγας Αντώνιος

 

Οι Ψαλμοί το υπερόπλο του Μεγάλου Αντωνίου

Ο Μέγας Αντώνιος, όπως μας πληροφορεί ο βιογράφος του, Άγιος Αθανάσιος, χρησιμοποιουσε πολλές φορές το Ψαλτήρι, κυρίως όταν αντιμετωπίζε τις δαιμονικές προκλήσεις, καθώς οι ψαλμοί είναι "δαιμόνων φυγαδευτήριον",

όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Μ. Βασίλειος.

Κατά τη διάρκεια των δαιμονικών επιθέσεων και προκλήσεων ο Μέγας Αντώνιος αναφέρει οκτώ φορές αυτούσιους στίχους από τους Ψαλμούς.

Αρχικά, όταν ο Αντώνιος έρχεται ενώπιον του πνεύματος της πορνείας, το οποίο έχει τη μορφή μαύρου παιδιού, το περιφρονεί και του λέει πως είναι μαύρος όχι μόνο στη μορφή, αλλά και στο μυαλό.

Έπειτα χρησιμοποιεί τη ψαλμική ρήση "Κύριος ἐμοί βοηθός κἀγώ ἐπόψομαι τούς ἐχθρούς μου" (Ψλ. 117,7), δηλαδή "ο Κύριος είναι η βοήθειά μου και δίχως φόβο θα κοιτώ όσους με εχθρεύονται".

Μετά από αυτά τα λόγια ο μαύρος δαίμονας τρόμαξε, έφυγε αμέσως και δε τόλμησε να ξαναπλησιάσει τον Άγιο.

Όταν ασκήτευε μέσα στο μνήμα δέχτηκε και πάλι επίθεση δαιμόνων, οι οποίοι τον χτυπούσαν, αλλά αυτός προσευχόταν.

Στη συνέχεια αναφώνησε πως όσα χτυπήματα και αν δεχτεί δε πρόκειται να φύγει από τον Χριστό  και έψαλλε

"Ἐάν παρατάξηται ἐπ’ἐμέ παρεμβολήν οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου" (Ψλ. 26,3), δηλαδή "κι αν συναχτεί στράτευμα να με πολεμήσει, η καρδιά μου δεν δειλιάζει", δείχνοντας με αυτό τον τρόπο τη ψυχική του δύναμη και την πλήρη αφοσίωσή του στο Χριστό.

Πολλές φορές οι γνώριμοί του πήγαιναν να τον επισκεφτούν και φοβόντουσαν μήπως και τον βρουν νεκρό, λόγω των δαιμονικών επιθέσεων.

Αντίθετα όταν έφταναν κοντά στο μέρος όπου ήταν κλεισμένος τον άκουγαν να ψέλνει "Ἀναστήτω ὁ Θεός καί διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί αὐτοῦ καί φυγέτωσαν ἀπό προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν" (Ψλ. 67,2), δηλαδή "ας εγερθεί ο Θεός κι ας σκορπισθούν οι εχθροί Του και ας φύγουν από μπρος Του αυτοί που Τον μισούν" και ακόμη έλεγε

"Πάντα τά ἔθνη ἐκυκλωσάν με καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς" (Ψλ. 117,10), δηλαδή "όλα τα έθνη με κατατρόπωσαν", στη προκειμένη περίπτωση οι δαίμονες "και στο όνομα του Κυρίου τους κατατρόπωσα".

ο Άγιος Αντώνιος αφηγούνταν εμπειρίες του από τη πάλη με τους δαίμονες, ανέφερε πως όταν ήρθαν να τον πειράξουν και να τον φοβερίσουν με τη μορφή αρματωμένων στρατιωτών και άγριων θηρίων έλεγε τον Ψαλμό

"Οὗτοι ἐν ἅρμασι καί οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δέ ἐν ὀνόματι Θεοῦ ἡμῶν" (Ψλ. 19,8), δηλαδή "άλλοι ελπίζουν στα άρματα κι άλλοι στο ιππικό τους, μα εμείς εμπιστευόμαστε τον Κύριο το Θεό μας" και μ’αυτό τον τρόπο οι δαίμονες χάνονταν....

Αυτή είναι η δύναμη των ψαλμών!!!!

Με το ψαλτήρι λοιπόν ο Άγιος Αντώνιος (ο οποίος είναι ο μοναδικός Άγιος από όλους τους Αγίους μας που δέχτηκε τις περισσότερες επιθέσεις από τους δαίμονες ) τους νικούσε.

Χαίρε Αγ Αντωνίε πανενδοξεεεεεε

 

Μήπως εἶναι ἄδικος ὁ Θεός, πού μοιράζει ἄνισα τά ἀπαραίτητα στή ζωή;

 "Μήπως εἶναι ἄδικος ὁ Θεός, πού μοιράζει ἄνισα τά ἀπαραίτητα στή ζωή;

Ἐσύ εἶσαι πλούσιος κι ὁ φτωχός στερεῖται.

Γιατί;— γιά νά δεχθεῖς ἐσύ μισθό ἀγαθότητας ἐνῶ ἐκεῖνος νά τιμηθεῖ μέ τά μεγάλα ἔπαθλα τῆς ὑπομονῆς.

Τό ψωμί πού ἔχεις ἐσύ εἶναι τοῦ πεινασμένου.

Τό ροῦχο πού φυλᾶς στήν ἀποθήκη σου εἶναι τοῦ γυμνοῦ.

Τό παπούτσι πού σαπίζει σέ σένα εἶναι τοῦ ξυπόλυτου.

Τό χρυσαφικό πού ἔχεις καταχωνιάσει ἀνήκει σ’ αὐτόν πού ἔχει ἀνάγκη.

Ὁ πεινασμένος λειώνει· ὁ γυμνός παγώνει, καί σύ ἀναβάλλεις τήν ἐλεημοσύνη γιά αὔριο;

Τί θά ἀποκριθεῖς στόν κριτή, σύ πού, ἐνῶ ντύνεις τούς τοίχους, δέν ντύνεις ἕναν ἄνθρωπο;

Σύ πού, ἐνῶ στολίζεις τά ἄλογα, περιφρονεῖς τόν ἀδελφό σου καί τήν κακομοιριά του;

Σύ πού ἀφήνεις τό σιτάρι νά μουχλιάζει καί δέν τρέφεις αὐτούς πού πεινοῦν.

Καί κατόπιν; Δέν σέ περιμένει ἕνας τάφος τρεῖς πήχεις ὅλο καί ὅλο; καί τό χῶμα πού θά σκεπάσει τή δύστυχη σάρκα σου; Μέχρι πότε τό χρυσάφι θά γίνεται ἡ ἀγχόνη τῶν ψυχῶν;!"

Μέγας Βασίλειος

Είναι μαρτυρία Χριστού: Αυτός που έχει βάλει στην ζωή του τον Χριστό, Τον ακολουθεί, προσπαθεί να εφαρμόσει τις εντολές Του

 Ξεχνούμε ότι είμαστε χριστιανοί.

Ξεχνούμε τι σημαίνει χριστιανός.
Ξεχνούμε πώς κινείται ο χριστιανός.
Ξεχνιόμαστε και ξεχάσαμε!

Τι είναι χριστιανός;

Αυτός που έχει βάλει στην ζωή του τον Χριστό, Τον ακολουθεί, προσπαθεί να εφαρμόσει τις εντολές Του. Ζει εν Χριστώ. Είναι μαρτυρία Χριστού.

Ο Χριστός είπε ότι είναι πράος και ταπεινός στην καρδιά, άρα έτσι πρέπει να είναι και ο χριστιανός. Ο χριστιανός, έχοντας στην ζωή του τον Χριστό, δεν φοβάται, νιώθει ασφάλεια, γαλήνη, ηρεμία, πραότητα, κάνει υπομονή, χαίρεται, αγαπάει. Όπως όλοι οι άνθρωποι, μπορεί να πέσει, όμως, ως χριστιανός, επειδή δεν αντέχει στην πτώση, προσπαθεί να σηκωθεί αμέσως.

Δεν ταιριάζει στον χριστιανό το μίσος, η εμπάθεια, η ταραχή. Αυτά είναι αντίθετα των χριστιανικών ιδιοτήτων. Δεν μπορεί ο χριστιανός να ζει σε συνεχή ένταση, να ζει «με το σπαθί στο χέρι, παίρνοντας κεφάλια».

Ο χριστιανός οφείλει να αγκαλιάζει, να παρηγορεί, να σκεπάζει, να επουλώνει, να βοηθά, να αγαπά. Είναι στις εντολές του Χριστού η αγάπη προς τον εαυτό μας και τον πλησίον, «ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους».

Πόσο χαλαροί μπορεί να είμαστε; Πόσο αδιάφοροι; Πόσο ψεύτες; Ξεχνούμε την ιδιότητά μας ως χριστιανοί, ζούμε τελείως τυπικά. Αναζητούμε λύσεις σε καθημερινά προβλήματα, αλλά αγνοούμε την λύση, που μας παρέχεται, αν ζούμε σύμφωνα με την ιδιότητά μας, ως χριστιανοί.

Πόσο μπορούμε να αντέξουμε, αν καταργούμε την αγάπη από επιλογή και τρόπο ζωής, αν ζούμε σε αδιαφορία;

Ποτέ δεν είναι αργά για την αγάπη. Δική μας η επιλογή.

+Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους

Πηγή: nyxthimeron.com

Να προσεύχεσθε στον Θεό με ανοικτά τα χέρια.

 

Άγιος Πορφύριος: Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή…

Να προσεύχεσθε στον Θεό με ανοικτά τα χέρια. Αυτό είναι το μυστικό των αγίων. Μόλις άνοιγαν τα χέρια τους, τους επεσκέπτετο η θεία χάρις. Οι πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν ως πιο αποτελεσματική τη μονολόγιστη ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή.Την ευχή δεν μπορεί κανείς να τη διδάξει, ούτε τα βιβλία, ούτε ο γέροντας, ούτε κανείς. Ο μόνος διδάσκαλος είναι η θεία χάρις. Αν σας πω ότι το μέλι είναι γλυκό, είναι ρευστό, είναι έτσι κι έτσι, δεν θα καταλάβετε, αν δεν το γευθείτε. Το ίδιο και στην προσευχή, αν σας πω, «είναι έτσι, νιώθεις έτσι» κ.λπ., δεν θα καταλάβετε ούτε θα προσευχηθείτε, «ει μη εν Αγίω Πνεύματι».

Μόνο το Πνεύμα το Άγιον, μόνο η χάρις του Θεού μπορεί να εμπνεύσει την ευχή. Δεν είναι δύσκολο να πείτε την ευχή αλλά δεν μπορείτε να την πείτε σωστά, γιατί κλωτσάει ο παλαιός εαυτός σας. Αν δεν μπορείτε στην ατμόσφαιρα της χάριτος, δεν θα μπορέσετε να κάνετε την ευχή.Μόλις ακούσετε προσβλητικό λόγο, λυπάσθε και μόλις σας πουν καλό λόγο, χαίρεσθε και λάμπετε;

Με αυτό δείχνετε ότι δεν είστε έτοιμοι, δεν έχετε τις προϋποθέσεις. Για να έλθει η θεία χάρις, πρέπει ν’ αποκτήσετε τις προϋποθέσεις, την αγάπη και την ταπείνωση, διαφορετικά δημιουργείται αντίδραση.Για να μπορείτε σε αυτή τη «φόρμα», θα ξεκινήσετε απ’ την υπακοή.Πρέπει πρώτα να δοθείτε στην υπακοή, για να έλθει η ταπείνωση. Βλέποντας την ταπείνωση, ο Κύριος στέλνει την θεία χάρι και έπειτα έρχεται μόνη, αβίαστα, η προσευχή.

Αν δεν κάνετε υπακοή και δεν έχετε ταπείνωση, η ευχή δεν έρχεται και υπάρχει και φόβος πλάνης.Να ετοιμάζεσθε σιγά σιγά, απαλά απαλά, και να κάνετε την ευχή μέσα στο νου.

Ότι είναι στο νου, είναι και στην καρδιά.

«Βίος και Λόγοι» Αγίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Άγιος Πορφύριος: Έτσι η υγεία σου θα πάει καλύτερα!

 Οι σύγχρονες μορφές Αγίων, όπως ο Άγιος Πορφύριος, δεν είναι «έξω» από την πραγματικότητα. Κατανοώντας τους ρυθμούς της εποχής οι συμβουλές και οι διδαχές τους διαμορφώνονται έτσι, ώστε να βοηθήσουν τον πιστό να έχει μία καλή υγεία, σωματική και κυρίως πνευματική.

Συμβουλές από τον Άγιο Πορφύριο για μία ισορροπημένη σωματική και πνευματική υγεία.

«Να προσέχεις τη δίαιτά σου, να μην τρως τροφές που πειράζουν την πάθησή σου και παχαίνουν.

Να μη μένεις πολλές ώρες στο κρεβάτι, γιατί θα ξαναρρωστήσεις. Να κινείσαι, να ασκείσαι, αλλά με μέτρο. Να περπατάς, αλλά ούτε πολύ γρήγορα ούτε πολύ αργά, ούτε σε ανηφοριές ούτε σε κατηφοριές, ούτε σε μεγάλο υψόμετρο ούτε σε μικρό.

Να βαδίζεις, με κανονικό ρυθμό, σε ίσιο μέρος, χωρίς να κουράζεσαι. Να βγαίνεις έξω. Δε θα σού πω που να πας πηγαινε όπου σού αρέσει, φθάνει να είναι έξω από την Αθήνα, μακριά από τα καυσαέρια, που σε βλάπτουν πολύ στην υγεία σου. Να μη βγαίνεις έξω στο πολύ κρύο και στην πολλή ζέστη.

Όταν βγαίνεις στο κρύο, να κρατάς ένα μαντήλι μπροστά στη μύτη και το στόμα σου, για να μην αναπνέεις ψυχρό αέρα, και στη ζέστη να φοράς καπέλο για να μη σε πειράξει ο ήλιος στο κεφάλι.

Να προσέξεις πολύ την ψυχική πίεση και το άγχος, που αισθάνεσαι στην εργασία σου. Ξέρω, ότι εκεί δε σε πιέζουν, και εξωτερικά φαίνεσαι ήρεμος, αλλά εσωτερικά καταπιέζεις μόνος σου τον εαυτό σου, για να μην υστερήσεις ως προς τους άλλους και για να αποδώσεις καλύτερη και περισσότερη εργασία.

Είδες τώρα, που πήρες αναρρωτική άδεια και έμεινες αρκετές μέρες μακριά από αυτή την εργασία σου, πόσο ηρέμησες εσωτερικά; Όταν θα κάνεις άλλου είδους εργασία, δε θα έχεις άγχος. Να διαβάζεις πατερικά βιβλία και να προσεύχεσαι.

Προ πάντων να μη στενοχωριέσαι. Έτσι η υγεία σου θα πάει καλύτερα. Όσο πιο πολύ θα αγαπάς το Χριστό, τόσο πιο πολύ θα χαίρεσαι και τόσο πιο λίγο θα στενοχωριέσαι. Όλα να τα κάνεις με αγάπη και ευχαρίστηση, χωρίς πίεση και άγχος. Να παίρνεις και τα φάρμακα σου, ίσως κάποτε να τα πετάξεις κι αυτά».

Πηγή: dogma.gr